سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
صبا

 

شعر,شعرامام زمان,شعر برای امام زمان,شعرهای امام زمان




تاریخ : یادداشت ثابت - چهارشنبه 92/11/17 | 10:49 صبح | نویسنده : مصطفی رفیعی | نظر

خورشید را خبر کنید!

...ای آسمان  ،  دیشب کدام ستاره نگهبان بود   که گهواره آب راتکاند  ،   وبه نام خویش رج زد  ،  اینجا که ارتفاعدلم   از هر سطحی بالاتر است  ،   رو با طنازی دنیا نشستم وایهام جنگل ودریا را به تماشا،   ....من که هیچگاه  ،  عبور چهل بهار  ،   از ذخیره عمر را پیش رو ندیدم   ،  رفاقت دیرینه دارم،باسطر هایم   این رفاقت را بر زمین مگذار...  ، در لایه لایه ی  ،  مه غلیظ شوقم  ،  ماه را گم کرده ام   ،  خورشید را خبر کنید  ،  که چشمانم بی فروغ خواهد ماند.....

-لحظه ی بدرود....

هیچ میدانی  ،  پر رنج ترین گاهوگذر  ،  که دمی بیش هم نیست  ،  لحظه ی بدرود است؟  ،  لحظه ای سخت وغریب  ،  باسکوتی که همه فریاد است...  ،  دل سودایی پا بسته به مهر  ،  از درون قفس سینه پرتاب وطپش  ،  سر به دیوار قفس میکوبد  ف  ناله سر میدهد از درد جدایی که بمان...  ،  پای بر جای همی لرزد وگوید: که مرو...  ،  چه توان کرد؟ که بایر رفت     ،این دم بدرود است ...  ،  به جز این ، چه توان گفت: که آیا باز هم لحظه ی دیدار رسد؟

 -جدایی ...

غروب دلتنگی بود که  ،  خورشید گریست  ،  و تلاطم سر خابی انوارش ،  سایه ای محو کشید  ،  وبا خطی از امواج  ،  بر پیشانی دریا نوشت  ،  سوگند به عشق که  ،  "جدایی" گل های بوستان زندگی را پرپر میکند .....




تاریخ : شنبه 93/5/11 | 4:2 عصر | نویسنده : مصطفی رفیعی | نظر

شعری زیبا در مورد خدا,شعر خدا

پیش از اینها فکر می کردم که خدا
 خانه ای دارد کنار ابرها

مثل قصر پادشاه قصه ها
خشتی از الماس خشتی از طلا

پایه های برجش از عاج و بلور
بر سر تختی نشسته با غرور

ماه برف کوچمی از تاج او
 هر ستاره، پولکی از تاج او

اطلس پیراهن او، آسمان
نقش روی دامن او، کهکشان

 رعدو برق شب، طنین خنده اش
سیل و طوقان، نعره توفنده اش

دکمه ی پیراهن او، آفتاب
برق تیغ خنجر او مهتاب

 هیچ کس از جای او آگاه نیست
هیچ کس را در حضورش راه نیست

بیش از اینها خاطرم دلگیر بود
 از خدا در ذهنم این تصویر بود

آن خدا بی رحم بود و خشمگین
خانه اش در آسمان، دور از زمین

بود، اما در میان ما نبود
مهربان و ساده و زیبا نبود

در دل او دوست جایی نداشت
مهربانی هیچ معنایی نداشت

هر چه می پرسیدم، از خود، از خدا
 از زمین، از آسمان، از ابرها

زود می گفتند: این کار خداست
پرس وجو از کار او کاری خداست

 

شعر خدا,شعر درباره  خدا,شعر درباره ی خدا

هرچه می پرسی، جوابش آتش است
آب اگر خوردی، عذایش آتش است

تا ببندی چشم، کورت می کند
 تا شدی نزدیک، دورت می کند

کج گشودی دست، سنگت می کند
کج نهادی پای، لنگت می کند

 

با همین قصه، دلم مشغول بود
خواب هایم خواب دیو و غول بود

خواب می دیدم که غرق آتشم
در دهان اژدهای سرکشم

در دهان اژدهای خشمگین
بر سرم باران گرز آتشین

محو می شد نعرهایم، بی صدا
در طنین خنده ای خشم خدا

نیت من، در نماز و در دعا
ترس بود و وحشت از خشم خدا

هر چه می کردم، همه از ترس بود
مثل از بر کردن یک درس بود

مثل تمرین حساب و هندسه
مثل تنبیه مدیر مدرسه

تلخ، مثل خنده ای بی حوصله
سخت، مثل حل صدها مسئله

مثل تکلیف ریاضی سخت بود
مثل صرف فعل ماضی سخت بود

شعر خدا,شعر درباره  خدا,شعر درباره ی خدا

تا که یک شب دست در دست پدر
 راه افتادم به قصد یک سفر

در میان راه، در یک روستا
خانه ای دیدم، خوب و آشنا

زود پرسیدم: پدر، اینجا کجاست؟
گفت اینجا خانه ی خوب خداست

گفت: اینجا می شود یک لحظه ماند
 گوشه ای خلوت، نماز ساده خواند

 با وضویی، دست و رویی تازه کرد
با دل خود، گفتگویی تازه کرد

 گفتمش، پس آن خدای خشمگین
خانه اش اینجاست؟ اینجا، در زمین؟

گفت: آری، خانه ای او بی ریاست
فرش هایش از گلیم و بوریاست

مهربان و ساده و بی کینه است
مثل نوری در دل آیینه است

عادت او نیست خشم و دشمنی
نام او نور و نشانش روشنی

خشم نامی از نشانی های اوست
حالتی از مهربانی های اوست

قهر او از آشتی، شیرین تر است
مثل قهر مادر مهربان است

دوستی را دوست، معنی می دهد
قهر هم با دوست معنی می دهد

هیچکس با دشمن خود، قهر نیست
قهر او هم نشان دوستی ست

تازه فهمیدم خدایم، این خداست
 این خدای مهربان و آشناست

دوستی، از من به من نزدیکتر


آن خدای پیش از این را باد برد
نام او را هم دلم از یاد برد


 آن خدا مثل خواب و خیال بود
چون حبابی، نقش روی آب بود

 

شعر خدا,شعر درباره  خدا,شعر درباره ی خدا

می توانم بعد از این، با این خدا
دوست باشم، دوست، پاک و بی ریا


سفره ی دل را برایش باز کنم


می توان درباره ی گل حرف زد
صاف و ساده، مثل بلبل حرف زد


چکه چکه مثل باران راز گفت
 با دو قطره، صد هزاران راز گفت

می توان با او صمیمی حرف زد
مثل باران قدیمی حرف زد

می توان تصنیفی از پرواز خواند
با الفبای سکوت آواز خواند

می توان مثل علف ها حرف زد
با زبانی بی الفبا حرف زد

می توان درباره ی هر چیز گفت
می توان شعری خیال انگیز گفت

مثل این شعر روان و آشنا:
پیش از اینها فکر می کردم خدا… 



منبع:tebyan.net

?




تاریخ : چهارشنبه 92/11/16 | 11:47 عصر | نویسنده : مصطفی رفیعی | نظر

عکس, تصویر, عکس با طرح صلوات بسیار زیبا (عکس صلوات سری 2)




تاریخ : جمعه 92/9/22 | 1:30 عصر | نویسنده : مصطفی رفیعی | نظر

?

اشعار امام زمان (عج)

 


شعر امام زمان, شعر درباره امام زمان


ای آنکه در نگاهت حجمی زنور داری

کی از مسیر کوچه قصد عبور داری؟

چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابی

ای آنکه در حجابت دریای نور داری

من غرق در گناهم، کی می کنی نگاهم؟

برعکس چشمهایم چشمی صبور داری

از پرده ها برون شد، سوز نهانی ما

کوک است ساز دلها، کی میل شور داری؟

در خواب دیده بودم، یک شب فروغ رویت

کی در سرای چشمم، قصد ظهور داری؟

 


♦♦♦♦♦♦♦♦♦اشعار امام زمان (عج)♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦



اگر چه روز من و روزگار می گذرد

دلم خوش است که با یاد یار می گذرد


چقدر خاطره انگیز و شاد و رویایی است


قطار عمر که در انتظار می گذرد

به ناگهانیِ یک لحظه عبور سپید

خیال می کنم آن تک سوار می گذرد

کسی که آمدنی بود و هست، می آید

بدین امید، زمستان، بهار، می گذرد

نشسته ایم به راهی که از بهشت امید

نسیم رحمت پروردگار می گذرد

به شوق زنده شدن، عاشقانه می میرم

دو باره زیستنم زین قرار می گذرد

همان حکایت خضر است و چشمه ظلمات

شبی که از بَرِ شب زنده دار می گذرد

شبت همیشه شب قدر باد و، روزت خوش

که با تو روز من و روزگار می گذرد

 

♦♦♦♦♦♦♦♦♦اشعار امام زمان (عج)♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦



اسیر مانده ایم در بهانه های پاپتی

و میله های آهنین و عشق های ساعتی

حوالی نگاهمان دوباره صف کشیده است

صدای تیک تاک غم , شماره های صنعتی 

امان از اشتباه های نا تماممان , همان

تفاخر همیشگی به هیچ های قیمتی 

میان قرن حادثه کجاست اتفاق عشق

نمانده در تسلط همان هبوط لعنتی ؟

کسی نیامد از تبار انتظارمان ببین

که مانده ایم سخت در هجوم بی لیاقتی

منبع:mahdiyavar.com

?




تاریخ : چهارشنبه 92/9/20 | 10:12 عصر | نویسنده : مصطفی رفیعی | نظر

  • paper | ام جی | سیستان دانلود